Bartosz Konopnicki

Gdy nie możesz nic powiedzieć

Jesteś dzieckiem północy

o oczach bez wyrazu

i nieruchomej twarzy

osacza cię każda sekunda

i każde słowo

niegojąca się rana

najbliżsi obcy

rozgrywają cię

wedle swojej bajki

gdy myślisz o czarnych ptakach

niebo jest jakby spokojniejsze

chmury wczorajszego dnia

jak drobiny szkła w mózgu

bez możliwości wyjęcia

deszcz

to najlepsze co nadchodzi

biegniesz

w absolutnej ciszy

Gdy dziś szeleści nieco bardziej

Czas zabija bezceremonialnie

ale cicho

masz jeszcze kilka osób

do odchodzenia

pozbyłaś się już wszelkich planów

sięgających dwóch miesięcy wprzód

w tym roku nie posadziłaś

pelargonii na balkonie

pominięty coroczny rytuał

spełniło się wszystko

co spełnić miało

tak mówisz

i co

dalej

przetłuszczone włosy

dziś

szeleści nieco bardziej niż

wczoraj