Start Varia

Varia

Kto czyta, nie jest samotny (II)

Jaś i Małgosia
Mariuszowi Bojarowi
 
Pomyślałem ten wiersz z Szymborską w dłoni. Pomyślałem, bo często przed napisaniem wiersza jest myśl, pomysł na niego. Jechałem pociągiem do pracy z przyjacielem. O czym mogą rozmawiać kolejarze, którzy spotkają się w drodze? My często opowiadamy o tym, co ostatnio czytaliśmy. On mówił o tekście Ingi Iwasiów w „Tygodniku Powszechnym”, ja o refleksji s. Marii Grażyny od Ducha Świętego i Matki Kościoła OCD w artykule Tajemnice Bogurodzicy Maryi w „Głosie Karmelu”:

Święta Teresa od Jezusa zwracała szczególną uwagę na wyrzeczeniu się wszystkiego, co nie prowadzi do Boga, a nawet na wyrzeczeniu się własnego „ja”. Doświadczenie ikonograficzne podpowiada nam, że nie można pisać ikon, będąc jednocześnie skoncentrowanym na sobie, na własnych odczuciach, przeżyciach, wrażeniach, na własnej woli, na własnej woli wizji obrazu.

Więcej…

 

Papusza - skazana na legendę

Spotkanie z Angeliką Kuźniak, dziennikarką i autorką książki Papusza, było wydarzeniem, które zapoczątkowało tegoroczny III Festiwal Literacki w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece im. C. Norwida. 19 listopada 2013 zgromadzonych w Sali Dębowej gości przywitała zastępca dyrektora Biblioteki Anna Polus. Wspomniała Annę Tokarską, poetkę i animatorkę życia kulturalnego w Zielonej Górze, która odeszła przed paroma tygodniami. „Pozostawiła po sobie wiele dobrych wspomnień”, mówiła ze wzruszeniem Anna Polus, ogłaszając, że od tego roku Festiwal Literacki będzie nosił imię Anny Tokarskiej.
Po tym pełnym refleksji wstępie przekazano mikrofon Angelice Kuźniak i moderatorowi spotkania Robertowi Rudiakowi. Zanim jednak zabrali głos, rozległ się na sali głos samej Papuszy. „Nad Niemnem dzieckiem byłam…”, opowiadała śpiewną polszczyzną z kresowym akcentem. Tak oto w niepowtarzalny klimat i nastrój spotkania wprowadziła słuchaczy krótka multimedialna prezentacja.

Więcej…

 

Odeszła gigantka literatury: Doris Lessing in memoriam

17 listopada 2013 roku, w wieku 94 lat, zmarła Doris Lessing. Jedna z najważniejszych, najwybitniejszych i najlepszych pisarek XX wieku. Sześć lat wcześniej Akademia Szwedzka uhonorowała ją Literacką Nagrodą Nobla za „za epicką prozę, która jest wyrazem kobiecych doświadczeń, przedstawianych z dystansem, sceptycyzmem, ale też z ogniem i wizjonerską siłą, która poddaje badaniu podzieloną cywilizację”.
Właśnie temat kobiecych doświadczeń pozostawał najważniejszą osią, wokół której koncentrowała się cała twórczość Noblistki. Była sejsmografką kobiecych przeżyć, porażek, sukcesów; apologetką kobiecej siły, ale nie stroniła od ukazywania kobiecych słabości w zetknięciu z hegemonią patriarchatu. Chętnie mówiła oraz pisała również o własnych doświadczeniach. Na temat decyzji dotyczącej opuszczenia męża i dwójki dzieci w Rodezji, w 1948 roku z żelazną konsekwencją do końca życia twierdziła: „Nie żałuję tego, uratowałam się”.

Więcej…

 

Kto czyta, nie jest samotny

Poeci mniejsi

Są poeci mniejsi. O istnieniu tego zakonu pomyślałem,
czytając wiersz Arkadiusza Irka Bracia mniejsi:

  Są w nas
  bracia mniejsi
  najczęściej nierasowi
  z niedużymi kiełkami
  pazurkami [...] czasem
  z oczami geparda
  lub nóżkami
  zwinnej antylopy

Myśl czytelnika poezji chadza, kędy chce. Poetom wielkim wiele wolno, mniejszym nie pomogą nieduże kiełki, pazurki, zwinność antylopy.

Więcej…

 

Młoda poezja lubuska Rozstrzygnięcie IV edycji Konkursu „Debiut Poetycki Pro Libris”

Przygotowując się cztery lata temu do zainicjowania Konkursu, organizatorzy nie mieli zamiaru mobilizować młodych autorów do frustrującego współzawodnictwa w konkurowaniu o wygraną. Planowali wyłonienie świeżo kiełkujących talentów, które – jak miano nadzieję – co roku ujawnią się i zasilą grupę współczesnych liryków lubuskich.
Dzisiejszy świat żyje w klimacie ciągłego pośpiechu, poszukiwania nowych technologii, gonitwy za pieniądzem, który jest synonimem sukcesu. Przez to wiele prawd ulega dewaluacji, wiele symboli traci sens. Ale głód intelektualny, głód literatury istnieje nadal. Nowe pokolenia garną się do tworzenia słowa pisanego, przenosząc się w ten sposób w świat lepszych, ważniejszych wartości. Twórczość młodych nadsyłających wiersze świadczy o tym dobitnie. Dowodzi, że zagubienie duchowe, wyobcowanie w zastanej rzeczywistości nie jest stanem, który młodość akceptuje, a ich poszukiwania koncentrujące się na tworzeniu dają szansę na poczucie własnej godności i smakowanie życia.

Więcej…

 
Więcej artykułów…