Start Recenzje i omówienia

Recenzje i omówienia

Słowa jak klucze

Elżbieta Skorupska-Raczyńska, Klucze, Związek Literatów Polskich, Oddział w Gorzowie Wlkp. Biblioteka Pegaza Lubuskiego, Gorzów Wlkp. 2018, 66 s.

Profesor dr. hab. Elżbieta Skorupska-Raczyńska urodziła się w 1955 roku w Skwierzynie. Pracuje jako rektor Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wlkp. Do tej pory ukazało się pięć tomików poetyckich autorki: Nim dojdę (1987), W drodze (1994), Krople (2005), Niczyja (2010). Piąty tomik nosi tytuł Klucze. Właśnie z nim spotkałam się w Bibliotece Norwida.

Poprawiony (poniedziałek, 14 stycznia 2019 13:18)

Więcej…

 

Poznańskie peregrynacje naukowe

Rafał Reczek, Pielgrzymowanie w PRL na przykładzie pieszych pielgrzymek Duszpasterstwa Rolników Diecezji Gorzowskiej z Klenicy do Częstochowy w latach 1984-1989, Wyd. Instytutu Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu, Oddział w Poznaniu, Poznań 2016, 422 s.

Doktor Rafał Reczek nie stroni od trudnych i czasochłonnych badań naukowych, czego odzwierciedleniem jest opublikowana w 2016 roku książka pt. Pielgrzymowanie w PRL na przykładzie pieszych pielgrzymek Duszpasterstwa Rolników Diecezji Gorzowskiej z Klenicy do Częstochowy w latach 1984-1989. Zaznaczyć trzeba, że nie jest to pierwsza monografia tego autora, ponieważ w 2008 roku ukazała się drukiem jego obszerna praca doktorska (obroniona w 2006 roku) zatytułowana Życie społeczno-polityczne w Wielkopolsce w latach 1956-1970.

Więcej…

 

Uwznioślenie i mistycyzm

Winston Morales Chavarro, Słodka Aniquirona, Poznań 2017, 90 s.

Kolumbijski poeta Winston Morales Chavarro, który jest autorem „parunastu książek poetyckich, kilku powieści i również książek eseistycznych”, dwukrotnie odwiedzał Zieloną Górę. Teraz czytam jego pierwszą poetycką książkę przełożoną na język polski, z odręczną dedykacją „Para Ewa Mielczarek”. Jej tytuł – Słodka Aniquirona. Składa się z 26 jakby rozdziałów. Polskiemu przekładowi towarzyszy hiszpański oryginał, a więc mamy do czynienia z książką dwujęzyczną. Autorką przekładu, wstępu i ognistej, powiedziałbym, okładki jest Barbara Stawicka-Pirecka z UAM w Poznaniu.

Poprawiony (poniedziałek, 14 stycznia 2019 12:54)

Więcej…

 

Słysząca, niesłysząca, nieposłuszna

A. Leśniewska, Wyprawa w częstochowskie, Towarzystwo Miłośników Zielonej Góry „Winnica”, Zielona Góra 2017, 58 s.

Wyprawa w częstochowskie to podróż po świecie gorzkim i skomplikowanym. Przedstawiona w zbiorku rzeczywistość, z wyeksponowanymi dysfunkcjami, nie nastraja optymistycznie. Tomik składa się z trzydziestu jeden utworów, których tematyka często wkracza na obszary społecznie zakazane. Tutaj nie szczekają psy, nie pachną zioła, słońce wstaje cierpiące, tłum gapiów ogląda śmierć z bliska, a autorka pisze... i robi to dobrze.

Więcej…

 

Morderstwo w butelce

Krzysztof Koziołek, Wzgórze Piastów, Muza, Warszawa 2018, 320 s.

Polecany w Winnym Grodzie i pozytywnie opisywany w mediach kryminał Wzgórze Piastów Krzysztofa Koziołka, który debiutował w 2007 roku powieścią Droga bez powrotu, to druga odsłona na wzór Mickiewiczowskiego cyklu. Do tej pory ukazały się: część czwarta – Furia rodzi się w Sławie (2015) oraz część pierwsza – Góra Synaj (2017); trzecia część ma się ukazać wiosną 2019 roku. Autor został kilkukrotnie nominowany do Lubuskiego Wawrzynu Literackiego, Kryminalnej Piły oraz zgłoszony do Paszportu Polityki.

Więcej…

 

Piękne z bólu ocalenie

Barbara Konarska, Słodycz imbiru, Związek Literatów Polskich. Oddział, Zielona Góra 2018, 72 s.

Przed jednym ze spotkań autorskich zapytałam Barbarę, jak daleko możemy pójść w rozmowie o śmierci. Bez ograniczeń – odpowiedziała poetka, zalotnie pochylając głowę (co oczywiście nie ułatwiło sprawy). Zatem spróbuję napisać o jej wierszach uczciwie i bez uników, nie tyle oceniając ich literacką wartość (choć uważam, że są dużo lepsze niż te z początku drogi twórczej), co przyglądając się naprzemiennej historii bólu i zachwytu, na jaką się składają. Trzeba zauważyć, że obraz nieuleczalnej choroby ma w tym przypadku wymiar zarówno egzystencjalny, jak i artystyczny. Słowa wynikają wprost z cielesności. I gwarantują ocalenie dzięki swojej naturze. Jedno jest pewne: choroba nie jest tu chwytem poetyckim ani fantazmatem, a rozmyślania o śmierci nie wynikają tylko z zaplecza intelektualnego. Liryczne „ja” to w pełni Barbara Konarska, dlatego właściwa będzie w tym przypadku analiza biograficzna.

Więcej…

 
Więcej artykułów…