Start Recenzje i omówienia Wyznania kobiety dojrzałej

Wyznania kobiety dojrzałej

Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 

Ewa Dybowska, Szept krętych zdarzeń, Pro Libris, Zielona Góra 2010, 108 s.

Szept krętych zdarzeń, tomik wierszy Ewy Dybowskiej opublikowany w roku 2010 przez wydawnictwo Pro Libris w Zielonej Górze jest trzecim z kolei zbiorkiem lirycznych wyznań tej autorki. Poprzedzają go tomiki: Zatrzymane zamyślenia (2006) oraz Sabra (2008). Podobnie jak tamte utrzymany jest w znanym czytelnikom nurcie poetyki wyznania.

Zapisana tu poezja jest wyznaniem dojrzałej kobiety, znającej smak utraconych marzeń, miłości niespełnionej i tej niełatwej, przychodzącej niespodziewanie jako spóźniony prezent od losu.

To właśnie miłość, relacje z otaczającym światem oraz poszukiwania siebie są motywem przewodnim tego tomu wierszy.

Są chaszcze, przez które trzeba przejść,
by odnaleźć dobrą drogę.
Są lustra, w które trzeba spojrzeć,
by odszukać siebie od nowa.
I twarze, które trzeba wymazać pamięcią,
by nie karmić się złudzeniami.
I zamknięte rozdziały lat,
do których zapomnij klucza.
Naucz się pamiętać, że zwiędłe kwiaty
poukładane kiedyś w bukiety marzeń
miały zapach słońca.
Odszukaj je dojrzałością zmarszczek
i pokrytych bliznami rozczarowań.
Taką nową, nareszcie pokochaj siebie
od nowa.

– zachęca poetka. Osobista liryka wyznania przenosi czytelników w świat jej lirycznych przeżyć. Malowane słowem portrety bliskich sercu osób odsłaniają biografię autorki, jej marzenia, oczekiwania i pragnienia, tak np. w wierszu Do widzenia odczytujemy życzenie spotkania z nieżyjącym już tatą, nazwanym pieszczotliwie Tatkiem. Wiersze przesycone są bogatą metaforyką i kolorem. Bukiety marzeń mają zapach słońca (Musisz), purpurowozłociste motyle muskają dotykiem (Zatrzymana chwila). W tej poezji odnajdujemy wrażliwość na otaczającą przyrodę („Spójrz ku ptakom i lasom, / tam odnajdziesz harmonię”), która jest zarazem rzeczywistością spotkań z Bogiem – powietrze jest Jego oddechem, słońce Jego dotykiem (Spacer).

Wiersze pogrupowane w cztery kategorie: Bliskim i obcym odległością wnętrza, Stop! Człowiek!, Pocztówki wysyłane do siebie, Liryczne podróże w przeszłość nie są opatrzone datami powstania i ułożone chronologicznie, co narzuca tematyczny, blokowy schemat lektury, a więc ukrywa niejako przed czytelnikiem następstwo osobistych doświadczeń. Liryka tego tomu skłania do przemyśleń na temat dojrzałej miłości, wyborów podyktowanych sercem, często niezgodnych z logiką rozumu i sankcjami dzisiejszego świata, w którym uczucia schodzą na dalszy plan. Autorka wyraża swoją niezgodę na łatwość rzucanych przez otaczających ją ludzi sądów, na ułudę i kłamstwo. Wypowiada swoje rozczarowanie światem dorosłych, w którym słowa są szare, a znaczenia utraciły wyrazistość. Poprzez swoją poezję Ewa Dybowska chce przywrócić blask poszarzałym słowom – pisząc im usprawiedliwienie, które mówi o ludzkim zagubieniu.

Anna Szanderska

Poprawiony (poniedziałek, 26 marca 2012 11:56)