Start Recenzje i omówienia Poważnie i z przymrużeniem oka o Polsce i Polakach

Poważnie i z przymrużeniem oka o Polsce i Polakach

Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Matthias Kneip, 111 Gründe Polen zu lieben: Eine Liebeserklärung an das schönste Land der Welt [111 powodów aby kochać Polskę… Wyznanie miłosne do najpiękniejszego kraju na świecie], hrsg. von Schwarzkopf & Schwarzkopf Verlag GmbH, Berlin 2015, 240 s.

Na okładce książki czytamy: „Kto raz was odwiedził, ten wie, że to wyznanie miłosne jest zasadne i nie jest żadną sztuką”. Już sam tytuł książki brzmi zachęcająco i wzbudza naszą ciekawość. Książka jest osobistą, pełną humoru eksploracją Polski przez Matthiasa Kneipa, eksploracją polskiego języka, literatury, mentalności i tradycji.
Skąd u Niemca zainteresowanie Polską? Kim jest Matthias Kneip? Aby to sprawdzić, sięgnęłam do jego biografii, w której napisano, że urodził się w 1969 r. w Regensburgu. Jego rodzice przyjechali do Bawarii z Górnego Śląska w 1957 r. Matthias studiował germanistykę, slawistykę i politologię na uniwersytecie w Regensburgu, gdzie również obronił pracę doktorską (1999). Równolegle pracował jako lektor języka niemieckiego i literatury na Uniwersytecie Opolskim. Obecnie zatrudniony jest jako naukowy współpracownik w Niemieckim Instytucie Kultury Polskiej w Darmstadt na stanowisku referenta do spraw polskich. Jest jednym z bardziej znanych rzeczników polsko-niemieckiej wymiany kulturalnej. Ponadto para się publicystyką i pisarstwem. Powszechnie znany w Polsce Steffen Möller, niemiecki aktor, pisarz i kabareciarz, powiedział o Kneipie: „Ten człowiek zna Polskę”.
Kiedy i gdzie zaczęło się to gorące uczucie do naszego kraju? W domu rodzinnym, jeszcze jako dziecko, poznał zaprzyjaźnionego z rodzicami Tadeusza Różewicza. Wspólnie grali w piłkę, bawili i rozmawiali, ćwicząc polskie słówka. „Pan Tadeusz”(!) uczył małego Matthiasa czytać, ale też osobiście ostrzegał go przed pisaniem wierszy. W jednej ze swoich dedykacji napisał: „Dla Matthiasa z prośbą, aby nie zaczynał pisania WIERSZY przed 60 rokiem życia”. Z czasem „Pan Tadeusz” zaczął go namawiać na pisanie książek o Polsce.
Z biegiem lat Kneipp perfekcyjnie opanował język polski i – jak stwierdziłam wcześniej – należy do najbardziej znanych orędowników polskiej kultury w Niemczech. Entuzjazm dla polskiej poezji nie tylko „Pana Tadeusza” w nim pozostał. Matthias Kneip także wysoko ceni utwory Wisławy Szymborskiej, Stanisława Lema, Sławomira Mrożka, Stanisława Jerzego Leca i Zbigniewa Herberta. Znajomość z Tadeuszem Różewiczem trwała aż do śmierci poety w 2014 r.
Wracając do książki, należy podkreślić, że autor próbuje przekonać niemieckich czytelników, że na Polskę nie można patrzeć tylko przez pryzmat polityki. Przez kolejne 10 rozdziałów wyjaśnia powody, dla których kocha Polskę. Każdą odpowiedź, uzasadnienie rozpoczyna od słowa: „Ponieważ...”.
Co szczególnie ceni sobie np. w polskiej literaturze? Kneip wyjaśnia: „Polskie poczucie humoru, autoironię i fantazję”. Przykład? Bardzo proszę! „Polacy postawili najpopularniejszemu powiedzonku (»Chrząszcz brzmi w trzcinie…«) pomnik w Szczebrzeszynie!”
A jak ceni sobie nasz język? Odpowiedź pada w uzasadnieniu: „Język polski wcale nie jest taki trudny, im dłużej się go uczymy tym wszystko staje się łatwiejsze, w przeciwieństwie do angielskiego, gdzie jest na odwrót, poza tym – zauważa autor – po polsku wszystko brzmi o wiele milej” (ma tu na uwadze formy zdrobnień: Ola, Oleńka, Oleczka, Olunia, Oleńka…).
Opowiadając, co powinno się zobaczyć w Polsce, Kneip wylicza: „Wawel w Krakowie, Klasztor Jasna Góra w Częstochowie, należy też przejechać 100 km polskimi drogami”.
W swojej książce autor wymienia też ciekawostki województwa lubuskiego! W jednym z rozdziałów informuje czytelników, iż w Nowej Soli stoi największy krasnal z gipsu na świecie. W rozdziale 9. Świętowanie pisze o polskim winie uprawianym ponownie w okolicach Zielonej Góry, które jest prawdziwym rarytasem (!)…
Rozdział 60. nie jest łatwy. Autor uzasadnia nam swoje uczucia do Polski faktem: „Polacy wybaczyli nam wojnę…”
Matthias Kneipp próbuje zdemontować uprzedzenia w stosunku do Polaków i próbuje zachęcić swoich rodaków do złożenia wizyty w naszym kraju.
Cieszyć się można, że wysiłki Kneippa nie pozostały bez echa. W 2008 otrzymał on Medal Komisji Edukacji Narodowej przyznawany przez MEN za zasługi w krzewieniu przyjaźni między narodami, w 2011 dostał za swoje zaangażowanie nagrodę kulturalną Kulturpreis Schlesien, a w 2013 Kawalerski Krzyż Zasługi RP.
Mam wiele sympatii dla Matthiasa Kneipp, chciałabym poznać go osobiście. Dlaczego? Aby mu po prostu podziękować!

Barbara Krzeszewska-Zmyślony