Start Prezentacje Franciszek Bunsch

Franciszek Bunsch

Urodzony w 1926 roku w Bielsku – grafik i malarz, przedstawiciel krakowskiej szkoły grafiki warsztatowej, specjalizuje się w metaforycznej wizji rzeczywistości. Wieloletni wykładowca i profesor krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Podczas okupacji niemieckiej uczył się w Kunstgewerbeschule w Krakowie. Zaraz po wojnie studiował malarstwo u prof. Eugeniusza Eibischa i grafikę pod kierunkiem profesorów Andrzeja Jurkiewicza, Ludwika Gardowskiego i Konrada Srzednickiego w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1945-1949), następnie odbył dwuletni staż w Akademie Výtvarných Umění w Pradze (1949-1951). Dyplom uzyskał w roku 1955.
Przez ponad 30 lat prowadził pracownię drzeworytu w krakowskiej ASP, w roku 1990 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Na uczelni pełnił różne funkcje programowe i organizacyjne, w tym dwukrotnie funkcję prorektora w latach 1972-1975 i 1984-1987.
Od roku 1951 bierze udział w wystawach ogólnopolskich, regionalnych oraz w wystawach grafiki polskiej za granicą, m.in.: w Belgii, Holandii, ZSRR oraz Rosji, Danii, Norwegii, NRD, na Kubie i Węgrzech, w Austrii, Czechosłowacji, Wenezueli, Urugwaju, Meksyku, Francji, Jugosławii, Bułgarii, Szwecji, Szwajcarii, Turcji, Japonii, Finlandii, Algierii, Tunezji, Islandii, Hiszpanii, RFN, Kanadzie i USA. Pokazał ponad 30 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, stając się jednym z cenionych reprezentantów nurtu metaforycznego grafiki warsztatowej, wykonywanej w tradycyjnych technikach, które same w sobie są przedmiotem autotematycznej gry z wielkim obszarem historii grafiki. Punktem wyjścia dla jego twórczości graficznej bywały często dzieła i motywy literackie, jednak swobodna inspiracja materią literacką prowadziła do przedstawienia własnej, onirycznej wizji, w której można dostrzec również nawiązanie do surrealizmu.
Zajmował się również ilustracją książkową oraz opracowaniem graficznym wydawnictw. W latach 1960-1980 wraz z żoną Krystyną Bunsch-Gruchalską zaprojektował serie kart do gry, które następnie weszły do kanonu polskich wzorów kart.
Uprawia jednocześnie sztukę ekslibrisu, a także realizuje unikatowe książki autorskie.
Jest ponadto autorem wielu publikacji o charakterze teoretycznym i podręcznikowym.
Jego prace znajdują się w Muzeum Narodowym w Krakowie i Warszawie, Muzeach we Wrocławiu, Bydgoszczy, Lublinie, w Bibliotece Jagiellońskiej, Bibliotece Narodowej w Warszawie, Muzeach w Skopje i w Pradze, Muzeum Miedzi w Legnicy i Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także w kolekcjach prywatnych polskich i zagranicznych.
Otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, a w roku 1993 za „wybitne zasługi dla kultury polskiej” został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Franciszek Bunsch, San Gimignano, tempera, 1993Franciszek Bunsch, Pireneje, linoryt, 2001






















Franciszek Bunsch, Szczelina, tusz, tempera, 2010Franciszek Bunsch, Białe i czarne, tusz, piórko, 2010