Start Poezja Maciej Kubiak (Nie)pokój duszy

(Nie)pokój duszy

Wszystko już spakowane.
Rozliczone, zapłacone,
Sam zostanę.
Sam.

Książki przeczytane,
Muzyka wysłuchana,
Zapachy wciąż trwają,
Dłoń zostaje zimna.

Za wszystko rozliczą,
Wszystko przypomną,
Nic się nie ukryje,
Nawet brak miłości!

Zrzucą mnie, jak głaz
Z wysokiego nieba
W nieodgadnięte czeluście,
Które poznał Dante.

To przez brak ciepła,
Zrzucony, obity, przeklęty.
Tkwię w piekła odmętach
Jak zdrajca wyciągnięty!


Maciej Kubiak (godło Gustaw Ronsoln)