Start Poezja Barbara Konarska ars longa

ars longa

  Myśl ostra jak odłupany kawałek krzemienia
  kaleczy umysł
  nie ocalisz go bielą śniegu
  przyjdą czarne roztopy
  powróci brzydota

  Nikt nie naprawi świata
  nie ofiaruje ci czasu na zachwyt
  niebem rozgwieżdżonym
  pulsującym rozkwitem zieleni
  smakiem poziomki
  jesiennym płaczem brzóz

  Tylko szewc Makowskiego
  z małej reprodukcji na ścianie
  jak zawsze reperuje buty

Barbara Konarska