Start Poezja Krzysztof Kowalczyk Konstelacja luster

Konstelacja luster

konstelacja luster
zakrada się z przestrzeni lepkim
światłem przypadku
narasta pod skórą drzew
solidnych w milczeniu

rozrzucona energia
skumulowana w międzyczasie
odpycha bliskie ciała
mogę tonąć lub latać w tym
samym momencie
ciemnego rozbłysku

z krwi burzliwa chmura mózgoaktywnych
pełzających strun sczepionych z kartką
papieru sponad fioletowego słońca
otwarta elipsa paradoksów
i nigdy zamkniętego nieprawdopodobieństwa
wzdłuż wskroś wszerz w poprzek i z powrotem

Krzysztof Andrzej Kowalczyk (godło ANDEK)