Start Poezja Kinga Mazur IV. Rozstanie

IV. Rozstanie

Zapach tej pościeli już zawsze
będzie mi się kojarzył z tobą
szklanka, którą zostawiłeś
tkwi ciągle w tym samym miejscu
mówiłeś, że trzeba zniszczyć
żeby zacząć budować od nowa
tylko ile razy można
burzyć czyjeś życie
– nawet wymyślone
jutro posprzątam pokój
jutro posprzątam życie