Start Poezja Karol Graczyk Pełnia

Pełnia

Śmierć to stan pierwotny, życie jest chorobą
od początku, kiedy dłoń sama się układa
w zakamarkach ciała, a data przydatności
jest nieosiągalna jak pełnia. Życie jest krótkie
i nie ma końca. Bo istnieje strach przed zmianą

i przed brakiem zmiany, a były przecież czasy,
kiedy woda zamarzała tu na długie miesiące,
chodzili tędy ludzie, toczyli krwawe wojny.
Kolejne roztopy zabrały po nich wszystkie ślady.

Łatwo pójść na wojnę przez sen i nie zginąć.
Chodź, pokażę ci, jak wybaczyć i zabić
bez żadnej urazy. Wtedy na pewno mnie spotkasz.
Możesz przejść obojętnie, lecz zrób to z obrzydzeniem.
Śmierć to stan pierwotny, a życie to zmienna.