Start Poezja Władysław Łazuka Las

Las

1.

W ciszy nocy drzewa wznoszą ramiona do gwiazd
chcą ich dosięgnąć, próbują od wieków

tak pozostanie

2.

Korzenie wędrują w głąb, mocno trzymają w objęciach
ziemię
oplatają każdą grudkę bo potrzebna jest woda
i minerały
by pnie, korony mogły podążać ku światłu
kiedy w doliny nad łąkami w przebłyskach jezior
schodzą zwierzęta a wszystkie piętra lasu
rozśpiewują ptaki
motyle rozkładają skrzydła
lecą do ciepła między słońca kwiatów
koncertują pasikoniki, wtórują im trzmiele
skrzeczy sójka bo wtargnąłem jak intruz
poszukując borowików, rydzów, podgrzybków
dopełniał się kosz i dzień

u schyłku lata