Start Poezja Elżbieta B. Kościucha-Wieczorek ***

***

Liliannie

drzewo
rozpostarło parasol nad kołyską
skrawek liścia głaszcze kołderkę
drżące nasionko pociąga nosem
śpi
gdy pień podtrzymuje sklepienie świątyni
połyskujące witrażami
i zwołuje owady na Anioł Pański
śni
jak w romańskiej apsydzie
wiatr muska gałęzie ołtarza
korzenie pęcznieją od soków spada kropla
pij
promień delikatnie dotyka dziecka
sacrum natury
chroni i błogosławi

(I miejsce w Zielonogórskim Slamie Poetyckim 2018)