Start Poezja Richard Foqué Tutaj stoimy

Tutaj stoimy

Co wiemy
czym jesteśmy
kto to nazwie.
Bezimiennie zostanie zważone
na szali czasu.
Kłamstwo do prawdy pochylone
zmyślone rytuały
mordy w imieniu
Boga krwi i ziemi.
Kto to nazwie?

Tylko firmament jest niezmierny
odbity w nas samych
bezimienny ślepy i nieforemny
przybity do ziemi
jak nów księżyca
ukrywającego swoje światło
ze strachu przed cieniem.
Pustka gubi się w pustce
czołgając się szuka schronienia
aby istnieć.

Jakby brak ciał dopełniał przestrzeń
jakby czas o nas zapomniał
zamarły zegary.
I nic nie może się zmienić
nic więcej powstać.
Tutaj gdzie wszystkie linie
zostały już wyznaczone
początek i koniec
niepodzielnie uwięziony w klatkach
niedotykalnie trwale brzmiący.

Tutaj stoimy jesteśmy.
Tu pieczętujemy swój los.
Nic już nie zginie
wszystko więc może przeminąć.
Tak oto zostanie niedomknięta wieczność
i musimy dźwigać gwiazdy
podczas gdy światło
wije swoją pajęczynę
i ogłuszająco lśni
na niezmierzonym firmamencie.

(Wiersz z tomu: Hier staan wij, Wydawnictwo P. Leuven, België 2015)