Start Poezja Mira Kużel Sonety zaklinania

Sonety zaklinania

III

Do ciebie moja ziemia należy – to co ją wypełniło
suchym żarem spopieleń, powodzią niespełnień
– to co ją zgłębiło rodząc szczeliny bólu
dochodzenia do środka czerwieni i czerni.

Do ciebie moja woda należy – wracają do źródła
strumienie dotąd dnem wysychające
– napełniam twoje oczy aż do głębi źrenic
pogańskim zaklinaniem na węzły pamięci.

Do ciebie mój oddech należy – wszystkie drogi powietrza
zbiegają się w jedność śpiewającą biegiem
kropli potu na skórze krwi koloru pełnej.

Do ciebie snu śnienie należy – pulsowanie świtu
rozdziera jedwabie spłoszonych dotyków
– z głodu boli mnie serce – wiecznie głodne ciebie.