Start Poezja Witold Stankiewicz Cząsteczka

Cząsteczka

Skrywam się w szeptach wiosennego wiatru,
nasycam w rozpaleniu, brzęku letnich łąk,
w jesiennym deszczu myję  z kurzu traktów,
na szczytach białych zdzieram egoizm z rąk,

w głębinach jezior topię  smutki bezpowrotnie,
a z głuszy leśnej biorę łaskę przebaczenia,
w stogach gwieździstych nocy zasypiam samotnie,
aby o brzaskach poczuć radość przebudzenia,

jednością  z tym wszystkim jestem, by przemijać ,
płynę  przez czas, jak trawy suchej  ździebełeczko,
przestrzeń  wokoło jest równie moja, co niczyja,
czuję się częścią świata, maleńką  cząsteczką.