Start Poezja Witold Stankiewicz Być poetą

Być poetą

Być poetą, proszę pani, to… czuć ból,
to dostrzegać, droga pani, znacznie więcej
i… codziennie spełniać tę najgorszą z ról,
która pławić każe się w rozpaczy i udręce.
Być nim, pani wie, to nowe wciąż wyznaczać szlaki,
to odkrywać, jak z upadków się podnosić.
Bo poeta, proszę pani, to człek taki,
co to, jak dostanie w pysk od losu, to… przeprosi.
Tak, poeta, droga pani, to łachmyta,
który cierpi, choć nie musi wcale, za miliony,
to idiota, proszę pani – ciągle siebie pyta:
– po co i dla kogo całe życie był szalony?
Dobrze pani mówi, że nie umie nawet kochać,
bo nie kupi pani nic – nie śmierdzi przecież groszem.
Nabazgroli coś tam sobie w kajeciku,
więc
wynocha…
Z dedykacją ma być tomik? Bardzo proszę.

(II miejsce w Zielonogórskim Slamie Poetyckim 2018)